|
Na pierwszym w tym roku spotkaniu DKK „ORATOR”,
omawiano książkę Wojciecha Kuczoka „Spiski”. Autor – prozaik, krytyk
filmowy i scenarzysta, jest także autorem takich tytułów jak: „Senność”,
„Widmokrąg”, „Szkieleciarki” oraz „Gnój” – książki, za którą został
uhonorowany nagrodą NIKE oraz Paszportem „Polityki”. Powieść ta została
przełożona na piętnaście języków, a na podstawie wybranych wątków Autor
napisał scenariusz filmu „Pręgi”, wyreżyserowanego przez Magdalenę
Piekorz.
Książka „Spiski” wzbudziła wśród klubowiczów
spore kontrowersje. Z jednej strony doceniono kunszt pisarski Autora:
językowy słuch i fantazję, przenikliwy obraz rodziny, a także groteskową
wyobraźnię i humor. Jednakże ukazanie górali przez pryzmat pijaństwa i
ekscesów seksualnych wzbudziło negatywne emocje. Odebrano to jako atak
na tę część polskiego społeczeństwa, która w rzeczywistości znana jest
ze swej religijności oraz dobrego humoru. Przecież wszyscy wiemy, że
kawały opowiadane przez górali nie mają sobie równych, a oni sami
są darzeni zazwyczaj ogromną sympatią. Część klubowiczów stwierdziła, że
Autor nie powinien tworzyć takiej fikcji literackiej ukazując przy tym
najniższe instynkty polskiego społeczeństwa. Kuczok ośmieszył góralską
społeczność, przez co Jego twórczość została porównana do satyr
oświeceniowych Krasickiego. W powieści Autor dokonał swoistej
psychoanalizy rodziny. Mocno rozwinął wątek ojca przechodzącego
andropauzę, ukazując problemy męskiego przekwitania. Czytelnikom
spodobała się szczerość i otwartość Kuczoka. Jednogłośnie stwierdzono,
że Autor, który jest zafascynowany górami, potrafi pięknie opisać
przyrodę tatrzańską. Po „odkryciu” Zakopanego dla turystyki przez dra
Tytusa Chałubińskiego, wzrosło znacznie zainteresowanie tą miejscowością
i folklorem podhalańskim. Nastała wszechobecna moda na Zakopane, coraz
częściej obecna w sztukach pięknych i literaturze. Korzystając z
okazji, jeden z klubowiczów przywołał książkę „Na przełęczy” t. 1 i 2
Stanisława Witkiewicza, która uchodzi za najpiękniejszą książkę o
Tatrach, a także zachęcił do przeczytania „Osobliwości i sensacji
tatrzańskich” zebranych przez Jacka Kolbuszewskiego. Mimo tego, że
klubowicze zgodzili się ze słowami Jana Gondowicza, że Kuczok długo nie
będzie mógł pokazywać się na oczy polskim góralom, zachęcają do
przeczytania powieści, choćby ze względu na dużą urodę stylistyczną,
gwarę podhalańską i cudowne opisy przyrody polskich gór, które pełnią
rolę stolicy wypoczynku.
W drugiej części spotkania dwaj klubowicze
przedstawili prezentację multimedialną pt.: „Ziemia Lubuska jako klucz
do Polski pierwszych Piastów”, ukazując grodziska wczesnośredniowieczne
na Ziemi Lubuskiej. Zaprezentowane zostały m.in.:
- grodzisko w Międzyrzeczu – pochodzące z I połowy IX w.;
- grodzisko w Łagowie – gród wyżynny stożkowy o średnicy 30 m., usytuowany na Sokolej Górze;
- grodzisko w Świebodzinie – nizinne, pierścieniowe, owalne. Grodzisko powstało za czasów
Bolesława Krzywoustego, a wykopaliska prowadzone były w latach 1985 – 1988 przez
dyrektora Muzeum Regionalnego w Świebodzinie – mgr Marka Nowackiego;
- grodzisko w Gostchorzu;
- grodzisko w Niesulicach – znajdujące się na wysokim wzgórzu, zalesionego półwyspu,
wcinającego się w wody jeziora, o średnicy owalu 300 x 150 m.;
- grodzisko w Grodziszczu;
- grodzisko w Dąbrówce Małej, Kijach, Wityniu, Wilenku.
Ponadto przedstawiono Diecezję Lubuską w czasach Bolesława Krzywoustego, wyjaśniając przy okazji znaczenie słów:
konkatedra
– drugi kościół pełniący funkcję katedry, ale znajdujący się w innym miejscu niż katedra biskupa;
prokatedra
– drugi kościół pełniący funkcję katedry, znajdujący się w tej samej miejscowości co katedra biskupa.
Do dyskusji na dzień 13. lutego wytypowano:
„Wroniec” Jacka Dukaja, a jako temat dowolny zaproponowano prezentację
multimedialną pt.: „Kresy we wspomnieniach”. Zapraszamy do udziału
w dyskusji!
Moderatorzy DKK:
Luiza Szykowna,
Hanna Serewa
 Kliknij na zdjęcie, aby obejrzeć galerię.
|
